Dzień dobry
Mam wyrzucone ściany zaprawą z dodatkiem AquaSan Porosity i potrzebowałbym rekomendacji na tynk. Czy musi być sanacyjny, czy wystarczy zwyczajny tynk wewnętrzny od Cemixu na przykład? Jako pokrycie chciałbym użyć klasycznej kaszy wapiennej – czy ta opcja jest odpowiednia?
Chodzi o kamienne ściany wewnętrzne, bez izolacji hydroizolacyjnej, suche, bez wysolów, obiekt jest nieogrzewany.
Dzień dobry. Odpowiem na Pańskie pytanie w kilku wymiarach – od stanu samego muru aż po prawidłową systematyczność warstw powierzchniowych.
1. Stan muru (ściana kamienna bez izolacji hydroizolacyjnej)
To, że muratura kamienna w niegrzejanym obiekcie wydaje się teraz sucha i bez wykwitów solnych, to dobra wiadomość, ale trzeba do tego podejść z ostrożnością. Muratura kamienna bez tynków lub po ich usunięciu potrafi bowiem na powierzchni bardzo szybko wysychać i wizualnie mylić. Jeśli oryginalne tynki były przez długi czas suche, to muratura rzeczywiście nie ma znaczącej wilgotności.
Niemniej jednak, skoro chodzi o obiekt bez izolacji hydroizolacyjnej, rozważyłbym – jeszcze przed ukończeniem powierzchni – wykonanie dodatkowej izolacji przeciw wznoszeniu się wilgoci. W murze kamiennym można za pomocą naszego systemu AquaStop Cream utworzyć niezawodną przegrodę hydroizolacyjną zapobiegającą wznoszeniu się wilgoci (patrz: https://www.youtube.com/watch?v=MN9C8Ucpsfk). Biorąc pod uwagę, że ściany dopiero mają rzucony tynk, zakres prac i koszty finansowe nie byłyby znaczące, ale uzyskalibyście stuprocentową pewność, że nowe tynki w przyszłości nie będą cierpieć.
2. Wybór szpachli i systematyczność (przepuszczalność pary wodnej)
Wybraliście rzeczywiście tynk o bardzo wysokiej przepuszczalności pary wodnej, który doskonale się nakłada właśnie na murarturę kamienną. Tynk z dodatkiem AquaSan Porosity tworzy strukturę o bardzo wysokiej przepuszczalności. Tę zaprawa miesza się bez wapna (piasek, cement, woda i dodatek AquaSan Porosity w dokładnej proporcji zgodnie z kartą techniczną), ale można ją również przygotować z fabrycznie przygotowanych mieszanek betonowych do tego przeznaczonych.
To, że mieszanka nie zawiera wapna, wynika z unikalnego składu chemicznego dodatku, który zaprawa rozluźnia i napowietrza, dzięki czemu doskonale się trzyma i funkcjonuje również bez niego.
Jeśli chodzi o szpachlowanie, kluczową zasadą jest zachowanie systematyczności, co w tym przypadku oznacza jedno: wszystkie warstwy muszą pozostać wysoce przepuszczalne.
Macie dwie możliwości:
• Własna produkcja szpachli: Możecie przygotować własną mieszankę szpachlową ponownie jako tynk z dodatkiem AquaSan Porosity zgodnie z recepturą z karty technicznej. Procedura jest podobna jak w przypadku tynku jądra, tyle że używa się drobny piasek o granulacji 0 do 2 mm, aby powierzchnia była estetycznie gładka i dobrze się zatarła.
• Kupowana szpachla w workach: Możecie bez obaw użyć szpachlę w workach od dowolnego producenta (np. wymienioną przez Was Cemix), ale musi to być szpachla naprawcza. Zwykłe szpachle wewnętrzne mogą niepotrzebnie zmniejszać przepuszczalność jądra. Między poszczególnymi markami tynków a naszym jądrem nie dochodzi do żadnych niepożądanych reakcji chemicznych. Największą oszczędność finansową już osiągnęliście przygotowując własne jądro jako tynk z dodatkiem AquaSan Porosity (gdzie zużycie materiału jest największe). W przypadku szpachli, która nakłada się jedynie w warstwach milimetrowych, zakup gotowej mieszanki naprawczej nie zwiększy znacznie waszych całkowitych kosztów.
Praktyczna wskazówka dotycząca aplikacji i wykończenia powierzchni: Jeśli szpachlujecie na już wyschłe jądro, apenas zwilżcie podłoże czystą wodą – nie używajcie żadnej głębokich penetracji typu Sokrat i podobnie, niepotrzebnie zmniejszylibyście przepuszczalność podłoża. Do szpachlowania materiałów naprawczych ogólnie nie zaleca się używania pędzla molotanu i szpachla nie powinna być zbyt mocno tarta pędzlem filcowym.
Producenci materiałów naprawczych, łącznie z nami, generalnie rekomendują pędzle polistyrenowe (bo są twarde i nie ściskają powierzchni), ale rzemieślnicy na budowach ich często unikają, bo trudniej uzyskać ładny, gładki wygląd. Mówiąc szczerze, trzeba powiedzieć, że przy wygładzaniu pędzlem polistyrenowym wygląd powierzchni może nie być od razu idealny, bo ziarnka piasku bardziej wyciśkają się na powierzchnię i struktura pozostaje grubsza. Tutaj świetnie pomaga sprawdzona zasada malarska: gdy tylko szpachla całkowicie wyschnie, weźcie drobny papier ścierny (idealnie mocowany na szlifowance lub desce) i lekko przetrzyjcie powierzchnię ruchami kołowymi lub łukowymi. W ten sposób strząsnięcie wysunięte ziarnka i powierzchnia będzie gotowa do czystego malowania. Tak powinien to robić każdy malarz przy nowych tynkach.
3. Końcowa powłoka (Wapno versus farba do wnętrz)
Wapno to naturalny, wysoce przepuszczalny materiał, więc z punktu widzenia chemicznej kompatybilności z tynkiem AquaSan Porosity jest w porządku, nie dochodzi tu do żadnych niepożądanych reakcji. Uwaga jednak na samą praktykę – mleko wapienne do malowania musi być odpowiednio rozcieńczone na cieńszy nałóż, aby dobrze wsiąkło w strukturę szpachli i częściowo też w jądro. Jeśli pozostałoby zbyt gęste, mogłoby się w przyszłości przykre odrolować.
Jednocześnie rozważcie, do jakich pomieszczeń przeznaczona jest ściana. Powłoka wapnienna ma bowiem wysoką podatność na zarysowanie (brudzi się przy dotyku). Jeśli chodzi o pomieszczeń piwnicę, tam zwykle nic nie wadzi. Jeśli jednak mowa o jakimkolwiek pomieszczeniu pobytowym lub mieszkalnym, rekomendowałbym raczej nowoczesną alternatywę.
W naszej ofercie oferujemy do tych celów farbę Jupol Classic. To farba do wnętrz dedykowana bezpośrednio materiałom naprawczym i szpachlom, ma bardzo wysoką przepuszczalność pary wodnej (ściana pod nią bez problemu oddycha), ale w przeciwieństwie do wapna zapewnia doskonałą odporność na zarysowanie. Ostateczna decyzja należy do Was w zależności od rodzaju użytkowania danego pomieszczenia.
Z przyjaźniejszymi pozdrowieniami,
Jiří Schwarz
Please login first to submit.
