Dzień dobry, czy jest możliwe wiercenie otworów w grubych murach z obu stron muru na połowę ich głębokości? Obawiam się przy tak głębokich wierceniach o zachowanie współosiowości otworów na całej długości aż do końca. Krótsze wiercenia w kamieniu czyszczą się też łatwiej, jest to miękki piaskowiec i często mnie muszla mnie ucina.
Dzień dobry,
Pana pytanie świadczy o bardzo precyzyjnym podejściu do pracy. W praktyce profesjonalnej w przypadku grubszych murów (standardowo do ok. 100 cm, czasem nawet do 140 cm) wiercenie odbywa się z jednej strony, ponieważ na rynku dostępne są wiertła z uchwytem SDS plus o długości roboczej do 135 cm. Pana zamiar wiercenia z obu stron jest jednak całkowicie w porządku i można w ten sposób bez problemu postępować.
Oto wyjaśnienie techniczne, dlaczego ta procedura w grubych murach jest korzystniejsza i na co należy zwrócić uwagę:
Eliminacja odchyleń przy prowadzeniu wiercenia: Ma Pan rację, że przy bardzo głębokich wierceniach trudno utrzymać idealne równoległo wiertła. Jeśli nawet na początku osadzą Panią wiertło pod małym, odchylonym kątem względem płaszczyzny pionowej muru, ta drobna odchylka się powiększa wraz z rosnącą głębokością – wiercenia się albo „rozchodzą”, albo „zbiegają”. Wiercenie z obu stron do połowy głębokości znacznie zmniejsza to ryzyko, ponieważ pracuje Pan z krótszą długością wiercenia, a odchylenie w środku muru będzie minimalne.
Zachowanie płaszczyzny poziomej: W tym postępowaniu absolutnie kluczowe jest dokładne zmierzenie identycznej wysokości z obu stron muru (np. od podłogi), aby wiercenia były w jednej płaszczyźnie i poziomo naprzeciw siebie. Tylko w ten sposób zapewni Pan, że hydroizolacyjna bariera pośrodku muru niezawodnie się połączy.
Znaczenie środkowej „zatrzymki”: Nawet przy wierceniu z obu stron bardziej pewne jest stosowanie reguły skróconych wierceń. Jest to ważne na wypadek, gdyby wiercenia osiowo się „spotkały” – wypełnienie musi mieć o co się oprzeć, aby powstał potrzebny początkowy ciśnienie wsteczne.
Przykład 1: W murze grubości 80 cm wiercić z każdej strony na głębokość 39 cm.
Przykład 2: W murze grubości 100 cm wiercić z każdej strony na głębokość 49 cm.
W ten sposób pośrodku muru pozostanie Panu niedowiercona ściana o szerokości ok. 2 cm. Ta zatrzymka jest zasadnicza dla procesu zalewania – przepływ kremu zalewu z tubki zalewu opiera się o koniec wiercenia, co prowadzi do natychmiastowego ciśnienia wstecznego kremu (a tym samym ciśnienia na boki) i może Pan niezawodnie zalewać wiercenie od jego końca w kierunku na zewnątrz, czyli do jego wylotu.
Równoległo i połączenie bariery: To, że wiercenia z jednej i drugiej strony nie spotkają się w dokładnej linii prostej (naprzeciw siebie), co nie będzie rzadkie, wcale nie jest istotne dla funkcjonowania hydroizolacyjnej bariery. Aktywna substancja kremu AquaStop Cream® rozchodzi się w murze we wszystkich kierunkach (promieniście), czyli również w kierunku odwrotnym od końca wiercenia. Te hipotetyczne hydrofobne „walce” nasyconego muru niezawodnie się połączą w owym środkowym, ok. dwucentymetrowym przedziale i utworzą spójną, nieprzepuszczalną barierę.
Rezerwa systemu: Nasz proces technologiczny (osiowa odległość wierceń 10 cm i średnica wierceń 14 mm) jest celowo ustawiony z wystarczającą rezerwą właśnie dlatego, aby pokrył nie tylko typowe ludzkie niedokładności przy wierceniu, ale także ewentualny niedoskonały zalewaniem wierceń itp.
Praca z piaskowcem: W przypadku miękkszych materiałów krótsze wiercenia rzeczywiście łatwiej się czyszczą. Przed zalewaniem polecam wiercenia przedmuchać, aby pozbyć się pozostałościowego materiału. Powodem nie jest obawa zmniejszenia efektywności, jak się zwykle niedokładnie wyjaśnia, ale względy praktyczne – niewydmuchane odłamki wiercenia mogą tworzyć mechaniczne „kliny”, o które tunika zalewu niepotrzebnie się zatyka podczas wsuwania, co spowalnia pracę.
Wnioski: Pana postępowanie jest technologicznie prawidłowe. Jeśli będzie Pan stosować tę samą płaszczyznę poziomą z obu stron i zostawi Pan pośrodku muru wspominaną niedowiercona głębokość, wynik będzie stuprocentowy nawet przy wierceniu dwustronnym.
Z przyjaznym pozdrowieniem,
Jiří Schwarz
dyrektor firmy TRUMF sanace s.r.o.
Dzień dobry,
Pana pytanie świadczy o bardzo precyzyjnym podejściu do pracy. W praktyce profesjonalnej w przypadku grubszego muru (standardowo do ok. 100 cm, czasami aż do 140 cm) wiercenie odbywa się z jednej strony, ponieważ na rynku dostępne są wiertła z uchwytem SDS plus o długości roboczej do 135 cm. Pana zamiar wiercenia z obu stron jest jednak całkowicie w porządku i można w ten sposób bez problemu postępować.
Oto wyjaśnienie techniczne, dlaczego ta procedura w grubych murach jest korzystniejsza i na co należy uważać:
Eliminacja odchyleń podczas prowadzenia otworu: Ma Pan rację, że w przypadku bardzo głębokich otworów trudno jest utrzymać idealne równoległy przebieg. Jeśli od razu osadzisz wiertło pod nieznacznie nachylonym kątem do płaszczyzny muru, to małe odchylenie będzie się powiększać wraz z głębokością – otwory będą się albo „rozchodzić”, albo „zbliżać”. Wiercenie z obu stron do połowy głębokości znacznie zmniejsza to ryzyko, ponieważ pracujesz z krótszą długością otworu, a odchylenie w środku muru będzie minimalne.
Zachowanie poziomu wysokości: W tym procedurze absolutnie kluczowe jest dokładne zmierzenie identycznej wysokości (np. od podłogi) z obu stron muru, aby otwory były na jednym poziomie i naprzeciw siebie. Tylko w ten sposób zapewniasz, że izolacyjna osłona pośrodku muru niezawodnie się połączy.
Ważność środkowego „ogranicznika”: Nawet przy wierceniu z obu stron bezpieczniej jest stosować regułę skróconych otworów. Jest to ważne na wypadek, gdyby otwory osiowo się „spotkały” – masa wypełniająca musi mieć o co się oprzeć, aby powstało potrzebne początkowe ciśnienie wsteczne.
Przykład 1: Dla muru o grubości 80 cm wiercz z każdej strony na głębokość 39 cm.
Przykład 2: Dla muru o grubości 100 cm wiercz z każdej strony na głębokość 49 cm.
W ten sposób pośrodku muru pozostanie ci niedowiercona ściana o szerokości ok. 2 cm. Ten ogranicznik jest decydujący dla procesu wypełniania – przepływ kremu injektażowego z tubowego wypełniacza opiera się o koniec otworu, w wyniku czego powstaje natychmiastowe ciśnienie wsteczne kremu (i tym samym ciśnienie w boki) i możesz niezawodnie wypełniać otwór od jego końca w kierunku zewnątrz, czyli do jego ujścia.
Równoległy przebieg i połączenie osłony: Fakt, że otwory z jednej i drugiej strony nie spotkają się w linii prostej (naprzeciw siebie), co będzie się zdarzać, wcale nie jest istotny dla funkcjonalności izolacyjnej osłony. Substancja czynna kremu AquaStop Cream® rozprzestrzenia się w murze we wszystkich kierunkach (promieniście), czyli także na stronę zwrotną od końca otworu. Te wyobrażone hydrofobne „walce” nasycanego muru połączą się niezawodnie w owym środkowym, ok. dwucentymetrowym prześwicie i utworzą ciągłą, nieprzepuszczalną barierę.
Rezerwa systemu: Nasza procedura technologiczna (osiowa odległość otworów 10 cm i średnica otworów 14 mm) jest celowo ustawiona z dostateczną rezerwą właśnie po to, aby pokryła nie tylko typowe ludzkie niedokładności przy wierceniu, ale i ewentualne niedoskonałe wypełnienie otworów itp.
Praca z piaskowcem: W przypadku miękkszych materiałów krótsze otwory rzeczywiście łatwiej się czyszczy. Przed wypełnieniem rekomenduje wyfuknąć otwory z resztkowego materiału. Powodem nie jest obawa przed zmniejszeniem skuteczności, jak się zwykle niedokładnie wyjaśnia, ale praktyczne względy – niewyfuknięte odłamki wiercanego materiału mogą tworzyć mechaniczne „kliny”, o które tubowe wypełniacz niepotrzebnie się zaklina podczas wsuwania, co spowalnia pracę.
Podsumowanie: Pana procedura jest technicznie poprawna. Jeśli będziesz utrzymywać tę samą wysokość z obu stron i pozostawisz pośrodku muru wspomniany niedowiercony zasięg, rezultat będzie stoprocentowy nawet przy dwustronnym wierceniu.
Z przyjaznym pozdrowieniem,
Jiří Schwarz
dyrektor zarządzający TRUMF sanace s.r.o.
Please login first to submit.
