Porady on-line dotyczące osuszania murów

Dzień dobry,
zacznę od Pana ostatniego pytania. AquaSalt Stop można aplikować nie tylko pod tynk, ale także na już nałożony tynk, jednak zawsze pod warstwę zasadniczą/tynk. Za każdym razem należy wykonać dwa nałożenia lub opryski tego płynnego materiału. Pomiędzy pierwszym a drugim nałożeniem lub opryskem należy zachować przerwę technologiczną 24 godzin. Trzeba przestrzegać jedną ważną zasadę. Na jeszcze nie zaschły drugi nałożenie/oprysk, czyli jak najszybciej po aplikacji, nakłada się tynk lub pierwszą warstwę tynku zasadniczego – tzw. wilgotne na wilgotne. W ten sposób tynk wraz z barierą ochronną niezawodnie połączy się z podłożem, czyli z powierzchnią ściany. Tynk AquaSan Porosity jest nie tylko wysoce paroprzepuszczalny, ale i bardzo wytrzymały. Podczas wysychania nie ma tendencji do kurczenia się, praktycznie nie powstają żadne – tym bardziej nie powstają – włoskowate pęknięcia. Po upływie 14 dni od nałożenia tynk jest zwykle już całkowicie twardy. Późniejsze gipsowanie dodaje tylko estetyki. Według mojej opinii, opartej na doświadczeniu praktycznym, zwykła perełka nie należy ani do tynku, ani do warstwy gipsowej. Mogłaby bowiem spowodować więcej szkody niż pożytku. Perełka z małymi oczkami w tynku tworzy podczas nałożenia w zasadzie warstwę separacyjną pomiędzy warstwowaniem, a w gipsie też nie przynosi niczego pozytywnego. Jeśli „porusza się podłoże” – czy to ze względu na ruchy konstrukcji, najczęściej pomiędzy konstrukcjami ze względu na różne obciążenia, czy też ze względu na kurczenie się lub inne zmiany podłoża – perełka tego problemu nie rozwiąże, a wręcz wtedy destrukcja powierzchniowa będzie bardziej widoczna. Inne rzeczy to oczywiście gdy wkłada się perełkę do spoiw budowlanych, zwłaszcza w pracach ociepleniowych, gdy fasada narażona jest na zwiększone obciążenie temperaturą i wilgością. Spoiwo z perełką naprawdę tworzy jedną całość, spoiwo jest jednak twardsze niż gips, dlatego tworzy wzmacniającą warstwę, bandaż, na „miękkim podłożu”, którym jest zwykle styropian i wata mineralna. Te z całą pewnością mają inne właściwości fizykalno-mechaniczne niż twardy tynk. W przypadku tych „miększych” materiałów konieczne jest zastosowanie perełki, ale to nie jest Pana przypadek.
Od użycia perełki w gipsie Pana nie zniechęcam, ale ja nie użyłbym jej przy gipsowaniu tynkiem sanacyjnym lub wapiennym w przestrzeniach wewnętrznych.
Z przyjaznym pozdrowieniem
Jiří Schwarz

Dziękuję za odpowiedź,
czyli nie nakładałbyś jej na całe ściany ani na przejścia pomiędzy oryginalnym pozostawionym tynkiem a sanacyjnym?

Nie stosowałem, i to nawet na połączeniu między tynkami. Rozumiem jednak, dlaczego pytacie o to połączenie między tynkami. Raczej polecam znaleźć zdolnego murarza. Tynk sanacyjny, a właściwie szpachlę, należy umiejętnie „nałożyć” tak, aby to połączenie nie było widoczne. Poza tym nie musicie się tego obawiać. Nigdy nie widziałem, żeby w połączeniu między tynkiem sanacyjnym a pierwotnym powstała szczelina. Raczej czasami obserwowałem, jak niezdarny murarz nie potrafił szpachlą gładko zatrzeć połączenia między tynkami, i dlatego było ono widoczne nawet po malowaniu. A jeśli włożyć pasek siatki w to miejsce połączenia w warstwie szpachli, to nie tylko nie wzmocni to połączenia między tynkami, ale dodatkowo skomplikuje szpachlowanie w tym miejscu. Trzeba przyjąć fakt, że siatka w warstwie szpachli nie jest, można powiedzieć, zbrojeniem stalowym itd. Ale nie musicie się martwić. Coś takiego zwykle się nie zdarza ze stwardniałym i już suchym tynkiem na ustabilizowanych murach, i wracam do argumentu — gdyby coś takiego się zdarzyło, siatka ze szpachlą tego nie rozwiąże.
Jedna zasada jest jednak ważna. Szpachlowanie należy wykonywać dopiero po wyschnięciu rdzenia tynku, aby ewentualne włoskowate szczeliny, które mogą powstać podczas szybkiego schnięcia nowego tynku, zostały zakryte szpachlą. Zwykle jednak brakuje na to czasu. Szpachlowanie nowego tynku można więc wykonywać już w momencie uzyskania odpowiedniej wytrzymałości. W przypadku tynku AquaSan Porosity zwykle jest to możliwe już drugiego dnia po ukończeniu prac tynkarskich. I to jest zaskakująco nawet korzystniejsze, ponieważ nowa szpachla nanosi się lepiej na lekko wilgotny tynk i przede wszystkim łączy się niezawodniej niż na wysuszonym powierzchni tynku. Przesuszony podkład można przed szpachlowaniem po prostu zwilżyć wodą, to dotyczy tynku sanacyjnego, a na pierwotne tynki można zastosować imprimację. Możliwe, że trochę was dezorientuję, jak więc postępować. Jeśli czas wam nie naciśnie, pozwólcie rdzeniowemu tynkowi schnąć ok. 14 dni, a następnie możecie lekko zwilżyć już suchy tynk przed rozpoczęciem szpachlowania. Wszystko będzie w porządku, ponieważ nowy tynk nie będzie się kurczyć, choć u tynku AquaSan Porosity to zjawisko jest mało prawdopodobne. Zależy to również od podłoża ściany, temperatury podczas schnięcia, grubości nałożonego tynku itd. Jeśli jednak zastosujecie przerwę technologiczną ok. 14 dni przed rozpoczęciem szpachlowania, podłoże będzie już trwałe i stabilne, a tym samym zmniejsza się ryzyko powstania włoskowych szczelin. Jeśli jednak na taką przerwę brakuje czasu, postępujcie zgodnie z powyższą rekomendacją. Możliwe jednak, że przed malowaniem może pojawić się włoskowa szczelina. Malarz poradzi sobie z tym bez problemu, ponieważ te miejsca zgładzi filcową gladzią i cieńszą szpachlą. Te naprawy wysychają bardzo szybko, więc może rozpocząć prace malarskie. Wtedy nic takiego już się nie powinno zdarzyć.
JS

Dziękuję bardzo za odpowiedź i będziemy się kierować Waszymi radami.

Dziękuję bardzo za odpowiedź i będziemy się kierować Waszymi radami.