Porady on-line dotyczące osuszania murów

Dzień dobry, panie Beneš,

dodatkowa pozioma hydroizolacja ścian, wykonywana metodą chemiczną lub mechaniczną, jest w przypadku tak starych domów rzeczą powszechną. Pana kamienny dom z pewnością nie posiada płyty fundamentowej, ale ściany obwodowe oraz wewnętrzne ściany nośne są na pewno posadowione na jakiejś głębokości pod poziomem terenu, więc w pewnym sensie dom posiada fundamenty, choć prawdopodobnie nie są one głębokie i na pewno pozbawione betonowych ław fundamentowych.

Jeśli obawia się Pan naruszenia statyki budynku, zawsze warto skonsultować się ze statykiem – nie tylko ze względu na iniekcję kremową (która jest najmniej inwazyjną ze wszystkich metod), ale z powodu jakichkolwiek innych planowanych prac budowlanych, zwłaszcza przy istotnej zmianie obciążeń i układu pomieszczeń, takich jak nadbudowa, adaptacja poddasza, zmiana sposobu użytkowania pięter itp. Projektant na pewno uwzględniłby to w projekcie. Jeśli tak nie jest, a dom – mimo płytkich fundamentów – nie wykazuje żadnych oznak usterek statycznych, nie ma powodu do obaw przed wykonaniem dodatkowej hydroizolacji powyżej lub najlepiej na poziomie podłóg wewnętrznych.

Określenie „dom z kamienia” jest również bardzo ogólne. Kamień kamieniowi nierówny itp. Jednak w przypadku systemu AquaStop Cream obowiązuje jedna ważna i korzystna zasada: tam, gdzie wilgoć podciąga kapilarnie, a miejsca te zostaną przecięte przez odwierty z wypełnieniem iniekcyjnym w ilości odpowiedniej do właściwości materiału budowlanego, powstanie nieprzepuszczalna bariera hydrofobowa. Mój terminus technicus brzmi: którędy podciąga wilgoć, tam stopniowo wchłoną się również substancje aktywne, tworząc w porowatej strukturze materiałów budowlanych barierę wodoodporną.

Przejdźmy teraz do praktyki. W przypadku muru kamiennego zalecałbym wykonanie dwóch linii iniekcyjnych, tzw. dwurzędową iniekcję kremową. Pierwszą linię iniekcyjną należy wykonać jak najbliżej poziomu „zero” podłogi, a drugą linię od 40 do 50 mm powyżej dolnej linii. Odwierty w drugiej linii powinny znajdować się pośrodku odległości między odwiertami w linii dolnej – tzw. układ „zygzak”.

• Odległości osiowe między poszczególnymi otworami: maks. 100 mm.

• Średnica odwiertów: 14 mm.

• Odległość między liniami: maks. 50 mm.

• Głębokość odwiertów: na całą grubość muru, pomniejszona o maks. 40 mm względem grubości ściany.

Przy takim postępowaniu istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że powstanie jednolita bariera hydrofobowa na całej grubości muru i długości wykonanej iniekcji. Nawet w murze kamiennym nie należy wykonywać odwiertów pod kątem – proszę wiercić poziomo.

Z poważaniem, Jiří Schwarz

Dzień dobry, proszę o informację, czy w ogóle technicznie wykonalna jest izolacja przeciw wilgoci podciągającej kapilarnie metodą iniekcji w przypadku domu zbudowanego z bloków granitowych. Mur ten nie posiada ciągłej spoiny, a jego grubość wynosi od 60 do 75 cm. W pomieszczeniach mieszkalnych od strony wewnętrznej znajduje się ścianka z cegły o grubości 15 cm. Dom nie jest podpiwniczony. Od zewnątrz dom jest otynkowany tynkiem cementowo-wapiennym o grubości ok. 3 cm. Kiedy próbowałem wywiercić od zewnątrz otwory pod kołki rozporowe, nie udało mi się to nawet przy użyciu profesjonalnych wierteł do kamienia.

Z góry dziękuję za odpowiedź i życzę miłego dnia, Zdeněk Malý

Dzień dobry,

doskonale rozumiem Pana pytanie i Pana intencje. W pierwszej kolejności muszę zaznaczyć, że zawsze korzystniej i pewniej jest izolować ściany obwodowe poniżej poziomu terenu od strony zewnętrznej. Jest to standardem podczas budowy lub wykonuje się to dodatkowo poprzez wykop i założenie nowej pionowej hydroizolacji. To wydaje się oczywiste. W Pana przypadku podczas budowy prace te prawdopodobnie zostały wykonane, lecz po upływie ich żywotności przestały pełnić swoją funkcję. Jak Pan pisze, odkopanie ziemi przylegającej do fundamentów domu nie jest możliwe, szuka Pan więc sposobu na ochronę ścian przed wilgocią gruntową od strony wewnętrznej, czyli z pomieszczenia. Dokładniej mówiąc – chodzi o ochronę powierzchni tych ścian przed zawilgoceniem.

W tym miejscu należy podkreślić jeden zasadniczy warunek. Jeśli do pomieszczeń piwnicznych (sutereny) nie przenika woda pod ciśnieniem, nawet w czasie ekstremalnych opadów, to „walczy” Pan rzeczywiście „tylko” z przenikaniem wilgoci gruntowej. W takich przypadkach możliwe jest wykonanie powierzchniowej izolacji ścian obwodowych za pomocą iniekcji kremowej systemem AquaStop Cream, lub użycie szlamu hydroizolacyjnego AquaStop Bitumen 2K w połączeniu z iniekcyjnymi blokadami krawędziowymi, tak jak wykonuje się to przy iniekcji powierzchniowej.

Pyta Pan o zasadniczą różnicę między tymi dwiema metodami. Nie będę wdawał się w szerokie analizy, wspomnę tylko o jednej kluczowej kwestii. Przy iniekcji powierzchniowej powstaje bariera hydrofobowa na określonej głębokości muru (zależnie od głębokości odwiertów), czyli w jego strukturze wraz z powierzchnią. Mur zachowuje parametry dyfuzyjne, ale tynk renowacyjny nie ma bezpośredniego kontaktu z wilgocią w postaci płynnej. Połączenie powierzchniowej iniekcji kremowej (zgodnie z naszą technologią), nałożenia tynku renowacyjnego i ewentualnie zastosowania podkładu AquaSalt Stop, przyniesie długofalowy efekt.

W przypadku nałożenia lub zgrzania hydroizolacji na wewnętrznej stronie ściany, wilgoć w murze również zostanie oddzielona od nowego tynku, ale już w sposób całkowicie szczelny (nieprzepuszczający powietrza). W takim przypadku tynk renowacyjny ani preparat AquaSalt Stop nie są konieczne. Przy tym drugim wariancie jeszcze ważniejsze jest, aby – zwłaszcza na poziomie terenu – wykonać chemiczne lub mechaniczne odcięcie poziome na całej grubości muru, tak aby wilgoć w ścianie nie mogła przedostawać się do wyższych partii budynku.

Podsumowując, oba warianty są w pełni funkcjonalne pod warunkiem, że od strony zewnętrznej nie napiera woda pod ciśnieniem. Jeśli ma Pan to historycznie sprawdzone w przypadku danej budowli, może Pan wybrać rozwiązanie, do którego ma Pan większe zaufanie. Jeśli jednak woda pod ciśnieniem okresowo oddziałuje na konstrukcję podziemną, żaden z tych wariantów nie będzie niezawodny i konieczne jest zaizolowanie konstrukcji od zewnątrz. Dlatego ogólnie (i słusznie) zaleca się przy ścianach podziemnych budowę hydroizolacji od zewnątrz, gdzie ewentualne ciśnienie wody dociska izolację do podłoża, zamiast ją odrywać.

Istnieje jeszcze jedna metoda iniekcyjna, która rozwiązuje problem braku dostępu bez konieczności robienia wykopów – jest to iniekcja żelowa strukturalna (kurtynowa). Więcej informacji znajdzie Pan tutaj: https://www.injektaz-zdiva-svepomoci.cz/gelova-injektaz/

Z poważaniem, Jiří Schwarz