Podczas wiercenia w ścianę o grubości 60 cm ze starych spalanych mokrych cegieł tworzy się na wiertле pastowata masa, która zatyka bruzdy wiertła. Na końcu wiercenia, około 5 cm przed końcem otworu, tworzy się w nim jakaś tama, która najwyraźniej zostaje ściśnięta wiertłem i po wyciągnięciu wiertła znowu się rozszerza. Jak to rozwiązać?
- Trumf sanace s.r.o. zapytał 2 tygodnie ago
Dzień dobry,
na podstawie Pana opisu wiercony materiał pod wpływem wysokiej wilgotności zmienia się w papkowatą masę, która przykleja się do spirali wiertła i stopniowo zapełnia jej bruzdy. Przede wszystkim rekomenduje mniejszy nacisk na wiertarkę i częstsze wyciąganie wiertła podczas wiercenia, aby wiercony materiał mógł być stale odprowadzany z otworu.
Czubek wiertła poddaje się obróbce materiału, podczas gdy spirala odprowadza wiercony materiał na zewnątrz. W przypadku bardzo wilgotnej muru ta papkowata masa jednak zaczyna przychodzić do spirali, aż jej bruzdy się tak zapełnią, że materiał przestanie być odpowiednio odprowadzany. Gromadzi się on wtedy w otworzye i upakuje się między wiertłem a ścianą otworu, tak że wiertarka zaczyna się, jak się mówi, „dusić”. W tylnej części głębokich otworów problem ten przejawia się wyraźniej. Opisywany przez Pana „korek” wyjaśniałbym zatem właśnie tym tymczasowym upakowanie wilgotnego wiercnego materiału podczas wiercenia.
Jeśli spirala jest w ten sposób zatkana, wyciągnijcie wiertło i podczas jego obracania z włączonym udarem lekko klepnijcie czubkiem o twardy materiał, na przykład o obnażoną murze w miejscu, które będzie następnie naprawiane i tynkowane. Nie chodzi o wiercenie kolejnego otworu ani o gwałtowne uderzenie wiertła w ścianę. Wystarczy naprawdę lekkie, krótkie klepnięcie, przy którym udar na chwilę oprze się o podłoże. Ten impuls wraz z siłą odśrodkową obracającego się wiertła odrzuci przyczepiony materiał ze spirali, tak że wiertło zwykle będzie prawie czyste i możesz natychmiast kontynuować. W przypadku bardzo wilgotnej muru może być konieczne powtarzanie tego nawet kilka razy podczas jednego otworu. Ale podstawą pozostaje zawsze mniejszy nacisk, aby spirala nie zagluszała się tak szybko.
Znaczenie ma również konstrukcja wiertła. Do odprowadzania materiału ważny jest nie tylko czubek, ale także kształt, skok i głębokość bruzd spirali. Nie wiem, jakie wiertło Pan używa, ale do tych warunków rekomendujemy szczególnie dwuosiowe wiertła Heller, których spirala się nam przy wierceniu tak wilgotnej muru na dłuższą metę sprawdziła. Właśnie praktyczne doświadczenia są powodem, dla którego te wiertła oferujemy. Więcej ostrzy może nie być zaletą w tych warunkach. Ale nawet odpowiednie wiertło może nie całkowicie wyeliminować potrzebę okresowego wyciągania i klepania. Chodzi więc o komplikację, którą można opanować przez stopniowe wiercenie, mniejszy nacisk i okresowe klepanie wiertła. Przeciwny ekstrem, czyli bardzo twarda murze, może być z punktu widzenia wiercenia jeszcze bardziej wymagający.
Samo wysokie zawilgocenie muru nie stanowi problemu dla kremu injektażowego AquaStop Cream. Z własnych doświadczeń w realizacji mogę powiedzieć, że właśnie u tak przemokanej muru miło jest obserwować, jak po prawidłowo przeprowadzonej injektażu przeciw wilgoci wstępującej stopniowo wysycha. Tam różnica jest najbardziej wyrazista: z muru, z którego podczas wiercenia odprowadzasz wilgotną papkowatą masę, stopniowo staje się sucha murze. Jeśli w międzyczasie się nie tynkuje, zmiana widoczna jest również w rozjaśnieniu cegieł i spoin. Suszenie oczywiście trwa wiele miesięcy, w zależności od warunków nawet dłużej, ale właśnie ta wyrazista różnica między stanem początkowym a wynikowym wyraźnie demonstruje efektywność całej technologii.
Z przyjaznym pozdrawieniem
Jiří Schwarz
- Trumf sanace s.r.o. odpowiedział 2 tygodnie ago
Please login first to submit.
