Cześć,
Jaka jest proszę optymalna metoda wiercenia do aplikacji Aquastop Cream w zdiwie opukowym (grubość 50-90 cm)? Instrukcja wideo podaje nachylenie dla zdzia mieszanego 15°, opis tekstowy natomiast bez nachylenia. Ewentualnie w dwóch rzędach „na zygzak”. Bardzo dziękuję za uściślenie, ewentualnie link do rysunku dla tej specjalnej sytuacji.
Wielkiego powodzenia
Jiří K.
Dzień dobry,
Wasz mur zbudowany jest z kamienia opalskiego, co jest również korzystne. Opoka jest bardzo wchłonna na wodę, co w obecnym stanie nie jest dla Was fortunne, jednak do wykonania dodatkowej izolacji hydroizolacyjnej w murze jest to wręcz zaleta. Maksymalny dopuszczalny kąt nachylenia otworów wynosi 15°. Lepiej jest jednak wiercić poziomo, co dotyczy wszystkich typów i układów murów. Niewielkie odchylenia linii otworów, zarówno w równoległości jak i nachyleniu, są akceptowalne. System AquaStop Cream jest właśnie dla tych odchyleń nieco przedymenzjonowany, zarówno stężeniem aktywnych substancji hydrofobowych w emulsji kremowej, jak i swoją technologią.
W Waszym przypadku postępujcie w następujący sposób:
Starajcie się wiercić poziomo. Odległości osiowe w linii poziomej między otworami zróbcie co 80 mm. Zmniejszenie odstępu między otworami rekomenduje zrobić dla wszystkich typów murów kamiennych, a także murów mieszanych. To zmniejszenie odległości między otworami z ogólnie rekomendowanych 100 mm na 80 mm wynika z tego, aby ewentualnie „uniknąć” linii dwurzędowej i wynik był mimo to niezawodny, tak jak by był w wykonaniu dwurzędowym. Możliwy jest oczywiście też drugi sposób, kiedy wykonuje się dwie linie iniekcji. Druga linia powinna być nad linią dolną w odległości od 40 mm – maks. do 50 mm. Jeśli w materiale kamiennym w pierwszej linii iniekcji nie dojdzie do przykrycia wszystkich zasłon hydrofobowych, to nie będzie to na całej głębokości między otworami, ale w miejscach lokalnych gdzieś na środkowej odległości między otworami, nie w bezpośrednim sąsiedztwie poszczególnych otworów, gdzie zaczynają się efekty penetracji. Dzięki temu, że druga linia iniekcji znajduje się w stosunkowo bliskiej odległości od linii dolnej, te potencjalne – używając mojej nomenklatury technicznej – „knoty” zostaną „zasłonięte” zasłonami hydrofobowymi z górnych otworów, które znajdują się właśnie nad środkowymi odległościami między otworami linii dolnej, co dało początek określeniu „zygzak”. Przy dwurzędowym wykonaniu iniekcji nie ma konieczności zmniejszania odległości osiowych i dlatego zachowuje się odległość osiową 100 mm.
Podsumowanie: Oba warianty będą w pełni funkcjonalne. Z mojego punktu widzenia chodzi tylko o opinię, która metoda jest bardziej niezawodna. Jeśli wyrażę się jako praktyk, podkreślę pierwszy sposób ze względu na niższe koszty, ale jeśli wyrażę się jako teoretyk, będę propagować drugi wariant. Muszę jednak was zapewnić, że obie opcje będą niezawodne w rezultacie. Gdybym jednak musiał wybrać jeden z dwóch sposobów wykonania i nie musiał brać pod uwagę różnic w pracochłonności i kosztach, preferowałbym drugi wariant.
W murach, które są warstwowane w rzędach/fugach i w ten sposób zbudowane na ciągłych spoinach poziomych, co najczęściej dotyczy wszystkich typów cegieł i zwykle starszych typów bloków, nie ma potrzeby wykonywania iniekcji w dwóch rzędach, kiedy wykorzystuje się spoinę pod względem wysokościowym najbardziej korzystną i nie ma potrzeby kontynuowania odległości osiowych otworów. Odległości osiowe między otworami wykonuje się co 100 mm.
Z przyjacielskim pozdrowieniem
Jiří Schwarz
Dzień dobry panie Schwarzi, dziękuję serdecznie za szczegółową odpowiedź, z ufnością więc wykonam wiercenie i przeprowadzę iniekcję zgodnie z Pana rekomendacją.
Ważę sobie miłego dnia
Jiri K.
Dzień dobry panie Schwarzi, dziękuję serdecznie za szczegółową odpowiedź, z ufnością więc wykonam wiercenie i przeprowadzę iniekcję zgodnie z Pana rekomendacją.
Ważę sobie miłego dnia
Jiri K.
Dzień dobry. Naprawdę się cieszę, że się to udało.
Miłego dnia. Js
Please login first to submit.
